تبلیغات
مجربات طب سنتی - درخت گزانگبین‌

آدرس آی پی:
سیستم عامل:
نسخه: بیت
اندازه تصویر:

مجربات طب سنتی - درخت گزانگبین‌

مجرب ترین نسخه های طب سنتی،خواص گیاهان دارویی،دانلود فیلم و صوت آموزش طب سنتی،اخبارومقالات

به کانال تلگرام مجربات طب سنتی با 110 هزار عضو بپیوندید
@Tebesonati391
صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
تبلیغات

تبلیغات

امکانات



معرفی سایت به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

نویسندگان

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

خوش آمدید لطفا برای حمایت از وبلاگ روی بنرهای تبلیغاتی کلیک کنید با تشکر
آپلود عکس
موضوع: خواص گیاهان دارویی | نویسنده: seyed
درخت گزانگبین‌
به فارسى«درخت گزانگبین»و كردهاى آذربایجان غربى«گزگزو»گویند.در كتب‌طب سنتى با اصطلاح عربى«طرفا»و«طرفة المنّ»و«حطب احمر»نامبرده مى‌شود.وانگبینى كه از آن گرفته مى‌شود«جزمازج»و«گزمازج»و«جزمازق»گفته مى‌شود كه‌شبیه گال مازو مى‌باشد و به علت گرفتن انگبین از این درخت است كه آن را درخت‌گزانگبین مى‌نامند.
این درخت را به فرانسوى به‌طور كلى‌ xiramaT یا siramaT و این‌گونه را ennam ?a siramaT و er?efinnam siramaT و به انگلیسى‌ annaM و ksiramat hcnerF و ksiramat annaM گویند و گزانگبین را به فرانسوى‌ tresed ud ennaM مى‌نامند.گیاهى است از خانوادهء eaecaciramaT نام‌علمى آن‌ .L acillag xiramaT و مترادفهاى آن‌ .rhE arefinnaM.T و .egB acisrep rav arefinnam.T و .nrehE arefinnam rav acillag.T و .niewhcS arefinnam rav acitolin.T از طرف گیاه‌شناسان مختلف نامگذارى شده‌است.

مشخصات

گزانگبین درخت كوچكى است به بلندى  ١٠ - ۶  متر.قطر آن به  ٣٠  سانتیمترمى‌رسد.داراى انشعابهاى زیاد و چوب آن سخت است و برگهاى آن خیلى كوچك‌شاخه درخت گزانگبین‌

c) میوه‌ b) مقطع گل‌ a) گل‌
و صاف و رنگ آنها غبارى سفید مى‌باشد.شكل آنها لوزى و تخم مرغى با نوك‌تیزاست و گلهاى آن خوشهء كوتاه و متراكم،قسمت چوبى خارجى آن سفید و چوب‌داخلى یا مغز چوب سرخ رنگ است.

درخت گزانگبین در خاورمیانه از مصر-دامنه‌هاى سینا تا عربستان و افغانستان وپاكستان و ایران انتشار دارد.در ایران بیشتر در اراضى شوره‌زار و مناطق خشك ونیم‌گرم مى‌روید.در راه تهران تا اصفهان،كاشان،یزد،شیراز،كرمان،شهداد تا زاهدان‌و بندر عباس و نیز در گوتوند و در خوزستان در باتلاق گاوخونى و شمال خراسان ازاترك تا بجنورد و شیروان و در جاجرود و بهرام و اراضى شوره‌زار جنوب كرج و نیزدر شرفخانه آذربایجان غربى و كرمانشاه و لرستان بین خرم‌آباد و اندیمشك انتشاردارد و در ارتفاعات از  ١١٠٠  متر در بهرام تا  ٢٢٠٠  متر در كرمان دیده مى‌شود.

تركیبات شیمیایى‌

از نظر تركیبات شیمیایى در گالهاى پوست این درخت در حدود  ۴٠  درصدتانیك اسید ١ وجود دارد و به علاوه در پوست درخت گالیك اسید ٢ و برگ آن‌داراى اسكولین‌ ١ مى‌باشد.و در اثر نیش حشره‌اى به نام‌ surapinnam succoC ازبرگ و شاخه‌هاى جوان این درخت،عصارهء شیرینى به خارج تراوش مى‌كند كه درمجاورت هوا سفت شده و به نام گزانگبین جمع‌آورى مى‌شود.گزانگبین در حدود ۵٠  درصد ساكاروز و در حدود  ٢٠  درصد لوولوز و در حدود همین مقداردكستروز دارد.

خواص-كاربرد

از گال پوست درخت گزانگبین كه داراى مقدار زیادى تانن است در استعمال‌داخلى براى بند آوردن اسهال و اسهال خونى استفاده مى‌شود و از گزانگبین یا ennaM آن به عنوان ملین و مسهل و براى نرم كردن سینه و به عنوان پاك‌كننده وتمیزكننده یا tnegreted استفاده مى‌شود [P.M.I.G] .

از نظر طبیعت طبق رأى حكماى طب سنتى شاخه،برگ،ریشه و پوست آن سرد وخشك است.از نظر خواص درخت گزانگبین معتقدند كه قابض است و محلل.ریشه‌پخته آن با روغن زیتون براى جذام كه از سموم ایجاد شده باشد،ورم طحال وگرفتگى‌ها و انسداد مجارى طحال مفید است و با سركه براى یرقان كه ناشى از ضعف‌كیسهء صفرا باشد،نافع است.اگر روزانه  ١۵٠  گرم از آنرا بخورند براى ورمهاى سفت‌كبد و باز شدن انسداد و گرفتگى‌هاى كبد مفید است.مضمضه با دم كردهء برگ آن‌براى تقویت لثه و دندان و خوردن آن براى بند آوردن اسهال و خونریزى رحم و رفع‌ترشحات و خشك كردن آن نافع است.خوردن عصارهء برگ یا دم كردهء پوست و یاگل و یا دانهء آن براى كوچك كردن و نرم كردن طحال كه سفت و بزرگ شده باشد،مفید است.ضماد برگ پختهء كوبیدهء آن با سركه براى ورمهاى گرم و تحلیل سختى‌طحال مفید است،خصوصا اگر با اشق و سكبنیج و صبر خورده شود.گرد پوست وبرگهاى خشك آن براى خشك كردن زخمهاى مرطوب و زخم آبله و بخور شاخه وبرگ آن براى زكام و خارج ساختن زالوى در حلق مانده و خشك كردن آبله وزخمهاى تر مفید است.جانشین آن از نظر خواص اثل است.

انگبین یا منّ آن گرم و خشك است و خواص آن در بخش گزها در جلدى دیگراز این كتاب كه مانّها شرح داده مى‌شود،آمده است.براى تهیه جوشانده معمولا  ٣٠ - ٢٠  گرم پوست درخت را در  ١٠٠٠  گرم آب‌مى‌جوشانند و یا در سركه مى‌جوشانند و پس از صاف كردن و خنك شدن،مى‌خورند.ممكن است از گرد پوست درخت نیز به مقدار  ٣  گرم در یك جوشانده‌ریخته،مصرف كنند.

منبع: معارف گیاهی4


برچسب ها: خواص درخت گزانگبین ، بند آوردن اسهال ، جذام ، باز شدن انسداد و گرفتگى‌هاى كبد ، تقویت لثه و دندان ، زخمهاى مرطوب ، زخم آبله ،




 
آپلود عکس


script language=