تبلیغات
مجربات طب سنتی - فرفیون‌

آدرس آی پی:
سیستم عامل:
نسخه: بیت
اندازه تصویر:

مجربات طب سنتی - فرفیون‌

مجرب ترین نسخه های طب سنتی،خواص گیاهان دارویی،دانلود فیلم و صوت آموزش طب سنتی،اخبارومقالات

به کانال تلگرام مجربات طب سنتی با 110 هزار عضو بپیوندید
@Tebesonati391
صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
تبلیغات

تبلیغات

امکانات



معرفی سایت به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

نویسندگان

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

خوش آمدید لطفا برای حمایت از وبلاگ روی بنرهای تبلیغاتی کلیک کنید با تشکر
آپلود عکس
موضوع: خواص گیاهان دارویی | نویسنده: seyed
فرفیون‌
به فارسى«فرفیون»و در كتب طب سنتى با نامهاى«فربیون»و«اوفربیون»و«اوبربیون»و«آفربیون»و عربى آن را«آكل نفسه»و«قاتل نفسه»و«حافظ النحل»و«حافظ الاطفال»و«لبن السودا»نامند.شیرابهء سفیدى است كه از چند نوع گیاه خارج‌مى‌شود و در مجاورت هوا سیاه و تیره مى‌گردد.
اسامى فوق در اغلب موارد به گیاهانى كه شیرابهء سفید از آنها خارج مى‌شود نیزاطلاق مى‌گردد.نام این گیاهان به فرانسوى به‌طور كلى‌ ebrohpuE و به انگلیسى‌ aibrohpuE مى‌باشد.این گیاهان از خانوادهء eaecaibrohpuE و داراى گونه‌هاى‌مختلفى هستند كه معروفترین آنها كه مصرف دارویى در طب سنتى دارند به شرح زیرمى‌باشد:
 ١ . .L aipocsoileh aibrohpuE .این گیاه و شیرابهء آن را در اطراف تهران‌«فرفیون»و در خاران بلوچستان«گورباگوند»و در مكران«سهربلوك»مى‌نامند.به فرانسوى‌ nitam-liever ebrohouE و sengiv sed ebrohpuE و seurrev xua ebreH و به انگلیسى‌ egrupS گویند.



مشخصات

گیاهى است یكساله به بلندى  ۵٠ - ٣٠  سانتى‌متر،ساقهء آن نازك،افراشته و اغلب‌در قسمت پایین بدون برگ است.برگها تخم مرغى،دندانه‌دار،با دندانه‌هاى ارّه‌اى،به‌رنگ خاكسترى روشن و با دمبرگ كوتاه،جام گل به رنگ زرد است.

در اثر شكاف یا شكستن از ساقهء آن شیرابهء سفیدى خارج مى‌شود كه همان فرفیون‌است.این گیاه بومى هند است و در ایران عملا در تمام مناطق كشور مى‌روید و درحبشه و سودان و مصر و مناطق مدیترانه‌اى نیز انتشار دارد.این گیاه سمّى است و بیشتردر موستانها مى‌روید و به این جهت آن را به فرانسوى اوفورب موستانها مى‌نامند.

تركیبات شیمیایى‌

از نظر تركیبات شیمیایى در گیاه ساپونین و فازین‌ ١ و اوفوربین‌ ٢ و بوتیریك اسید ٣ مشخص شده است‌[روا].

خواص-كاربرد

در چین مرسوم است گیاه فرفیون‌ (aipocsoileh.E) را با گوشت پخته و سوپ‌درست مى‌كنند و براى تصفیهء خون اشخاصى كه زیاد جوش و كورك مى‌زنند تجویزمى‌كنند كه بخورند.در استعمال خارجى از جوشاندهء گیاه به عنوان مایع شست‌وشوبراى رفع خارش و فروكش كردن جوش و كورك مصرف مى‌شود.

گیاه خشك را ساییده و مخلوط با برنج تخمیر شده در موارد ابتلاء به بیمارى‌ترس از آب یا هارى كه آن را هایدروفوبیا ۴ گویند،مصرف مى‌كنند[هو].برگها وسرشاخه‌هاى جوان آن به عنوان تب‌بر و كرم‌كش و ضد انگل تجویز مى‌شود[استوارت‌].گیاه سمّى است‌[كللسیون ایچى كاوا].در هند ریشهء گیاه را به عنوان‌داروى ضد كرم و تخم آن را با فلفل بو داده براى بیمارى وبا تجویز مى‌كنند(خورده‌مى‌شود).از روغن تخم آن به عنوان مسهل استفاده مى‌شود.شیرابهء گیاه را براى‌معالجهء تاول روى آن مى‌مالند.

 ٢ .گونهء .L ailofimyht aibrohpuE كه در نصیرآباد بلوچستان«خیرى» ۵ نامیده‌مى‌شود گیاهى است یكساله شاخه‌هاى آن خوابیده و پوشیده از كرك.برگهاى آن‌كمى دراز،بیضى شكل،نوك‌تیز و دندانه‌دار است.زیر آن پوشیده از كرك و بادمبرگ كوتاه مى‌باشد.دانه‌هاى آن به رنگ قرمز،دراز،سه وجهى داراى  ۵ - ۴  شیارعرضى است كه در داخل كپسول میوه قرار دارد.

این گیاه در سرتاسر هند و در مناطق معتدله كشمیر نیز مى‌روید.در ایران دربلوچستان دیده مى‌شود و در نصیرآباد نام محلى آن«خیرى»است.

از نظر تركیبات شیمیایى در این گیاه اسانس وجود دارد و به علاوه در برگها و ساقه‌و شاخه‌هاى گیاه مادهء  ۴  و  ٧  و  ۵ -ترى هایدروكسى فلاوون- ٧ -گلى‌كوزید ١ یافت‌مى‌شود [P.M.I.G].

خواص-كاربرد

گیاه خیرى در سرتاسر چین تا فیلیپین و در هندوستان به عنوان دارو مصرف‌مى‌شود.در تایوان گیاه به عنوان قابض،مدّر و ملیّن به كار مى‌رود[لیو].در هندوچین‌داروى مسهلى و ضد كرم معده است‌[كرووست و پتلو].در شبه جزیرهء مالایا جوشاندهءگیاه را براى رفع ناراحتى‌هاى پشت و كمر مى‌خورند[بركیل و بانیف‌].براى رفع‌ناراحتى پوست و در موارد جابه‌جا شدن استخوان و از جا دررفتگى ضماد آن راروى پوست مى‌مالند[بركیل‌].
در اندونزى و فیلیپین له‌شدهء گیاه را روى التهاب و جراحت مى‌اندازند و جوشاندهءگیاه در موارد اسهال،اسهال خونى،بیرون افتادن ركتوم و ناراحتى‌هاى پشت و كمرمصرف مى‌شود[هین و وان استى‌نیس كروسمان‌].
در فیلیپین له شدهء گیاه در موارد گزش مار سمّى و براى التیام زخم به كار مى‌رود واز شیرابهء آن در برخى موارد براى رفع تیرگى قرنیهء چشم مصرف مى‌شود[گررو،كوئى زمبینگ و دیگانگ‌كو].

 ٣ .گونه‌ .L illacuriT AIbrohpuE نام محلى آن در جنوب ایران«بیدار»است.

این گیاه به شكل درختچه كوچكى است به بلندى  ۵ - ٣  متر.تنهء آن استوانه‌اى به قطر ٢٠ - ١۵  سانتى‌متر خیلى پرشاخه.خیلى كم برگ.برگها خیلى كوچك و خطّى.
كپسول میوهء آن به رنگ قهوه‌اى تیره.دانه‌هاى آن تخم مرغى و برّاق است.این‌درختچه بومى افریقاست در هندوستان و ایران نیز مى‌روید و در برخى مناطق نیزكاشته مى‌شود.در ایران در چاه‌بهار و نیك‌شهر مى‌روید و به عنوان پرچین از آن‌استفاده مى‌شود.این درختچه به نام محلى«بیدار»در جنوب ایران شناخته مى‌شود زیراچون خیلى سبز و شاداب است و از درختچه‌هاى كائوچوكى است.شیرابهء آن درتماس با چشم موجب سوزش و درد چشم مى‌شود و در این قبیل موارد در جنوب‌ایران مرسوم است كه یك قطره روغن كرچك تازه در چشم مى‌ریزند،رفع سوزش‌مى‌شود.
از نظر تركیبات شیمیایى شیرابهء گیاه داراى ایزوئوفورول‌ ١ و تاراكساسترول‌ ٢ وتیروكالول‌ ٣ مى‌باشد[ولث اف اندیا].
در گزارش دیگرى آمده است كه گیاه داراى اوفوربون‌ ۴ است و از شیرابهء تازهء آن‌ایزواوفورول جدا شده و شیرابهء خشك یا صمغ آن داراى كتون اوفورون‌ ۵ است.

خواص-كاربرد

در اندونزى از شاخه‌ها و پوست درختچه بیدار ضمادى درست مى‌كنند و براى‌التیام شكستگى استخوان مى‌اندازند و خیلى مفید است‌[وان استى‌نیس-كروسمان وهین‌].از شیرابه یا صمغ این درختچه و همچنین از صمغ‌ ailofiiren.E و murouqitna.E نیز براى همین منظور استفاده مى‌شود.این درختچه بیدار خیلى سمّى‌است‌[لیو].پوست را مى‌خورد و قى‌آور است‌[فوكور].
در كتاب طب سنتى حكماى مالایائى آمده است كه از ریشه و ساقه‌هاى این‌درخت به صورت ضماد براى زخم بینى مى‌اندازند و همچنین روى بواسیر و ورمها وقسمتهاى دردناك مى‌گذارند[گیملت و بركیل**و بركیل و هانیف‌].
خرده‌ریزه‌هاى ریشهء نیم‌كوب این درختچه را با روغن نارگیل مخلوط كرده روى‌شكم براى رفع درد شكم مى‌اندازند[كوئى زمبینگ‌].عصارهء گیاه خاصیت‌آنتى‌بیوتیك بر ضد جرمهاى استافیلوكوكوس دارد.در هند از شیرابهء گیاه به عنوان‌قرمز كنندهء پوست و براى رفع زگیل و در موارد روماتیسم و دردهاى اعصاب،دندان‌و گوش به كار مى‌برند و به علاوه براى تسكین سرفه و آسم نیز مصرف مى‌شود.
 ۴ .گونهء .L ailofiiren aibrohpuE .این گیاه به صورت درختچهء كوچك با ساقهءچوبى است.برگهاى آن تخم مرغى كشیده با دمبرگ كوتاه و میوهء آن به شكل‌كپسولهاى سه وجهى است.این گیاه هندى است و در ایران نیز در بلوچستان،لاس‌بلاس،و در مكران دیده مى‌شود و انتشار دارد.
از نظر تركیبات شیمیایى مشابه‌ murouqotna.E مى‌باشد كه شرح داده خواهدشد.

از نظر خواص و كاربرد مانند سایر انواع فرفیون مى‌باشد از شیرابهء آن در هند به‌عنوان مسهل مصرف مى‌شود(با احتیاط)به علاوه قرمز كنندهء پوست است و براى نرم‌كردن سینه مفید مى‌باشد.براى رفع زگیل مفید است.ریشهء آن در موارد عقرب‌زدگى ومارگزیدگى مفید است و ضدعفونى‌كننده است‌ [P.M.I.G].
 ۵ .گونه‌ .L murouqitna aibrohpuE. این گیاه به صورت درختچه و بومى هنداست.وجود آن در ایران تا به حال گزارش نشده.از نظر تركیبات شیمیایى گونهء ailofiiren.E و این‌گونه هر دو داراى تركیب شیمیایى تقریبا مشابهى هستند.در شیرابهءاین دو درختچه مواد اوفوربون و رزین و مواد كائوتچوئى،مالیك اسید ١ و صمغ‌یافت مى‌شود[هنك‌].
طبق گزارش یك تجزیهء شیمیایى دیگر در ساقه و شیرابهء گونهء murouqitna.E مادهء ترى‌ترپى‌نویید ٢ وجود دارد [P.M.I.G.S]. 

خواص-كاربرد

از نظر خواص و كاربرد تا حدود زیادى دو گونه یاد شده شبیه هم هستند.در برمه‌از برگهاى‌ ailofiiren.E براى معالجهء آسم استفاده مى‌شود[راجر].در تایوان صمغ‌آن را كه از ساقهء آن به دست مى‌آید به عنوان دارو به كار مى‌برند[لیو].در شبه جزیرهءمالایا و فیلیپین از شیره و عصاره‌اى كه از داغ كردن برگهاى آن به دست مى‌آید چندقطره در گوش مى‌ریزند،درد گوش برطرف مى‌شود[بركیل و هانیف‌].در اندونزى ازپوست درختچه به عنوان مسهل خیلى قوى استفاده مى‌شود[رومفیوس و
فایدهین‌].

در برمه شاخه‌هاى درختچهء murouqitna.E را قطعه‌قطعه كرده و خشك نموده‌به صورت گرد در مى‌آورند و براى كنترل خونریزى و خونروى خارج از اندازه دردرون قاعده‌گى به كار مى‌رود[گج‌].
شیرابهء آن براى قطع و دفع زگیل مالیده مى‌شود و پوست درختچه مسهل قوى‌است‌[راجر].در چین جوشانده‌اى از گیاه بدون ریشهء آن تهیه كرده و مى‌خورند براى‌رفع التهاب مثانه و سایر اعضا مفید است.برگ و سرشاخه‌هاى گیاه را به‌طور خام‌مى‌خورند براى كنترل وبا نافع است‌[مك كلور-هوانگ‌].شاخه‌هاى خرد شدهء گیاه‌را گرم كرده به صورت كمپرس روى جوشهاى بزرگ مى‌اندازند براى تحلیل آن مفیداست و ممكن است از شیرابهء آن نیز براى این كار استفاده شود.در هندوچین صمغ‌گیاه یا شیرابهء گیاه را به عنوان قى‌آور،مسهل،مدّر مصرف مى‌كنند و این دارو را سمّى‌مى‌دانند.بسیار تحریك كنندهء مخاط است و در خوردن آن نهایت احتیاط را به عمل‌مى‌آورند و در استعمال داخلى مقدار خیلى جزیى آن مصرف مى‌شود.به علاوه درموقع استعمال باید حتى الامكان از چشم دور نگه داشته شود[د-لانسان و كرووست‌و پتلو].
در شبه جزیرهء مالایا قسمت چوبى ساقه‌هاى این درختچه از داروهاى معروف‌است ولى در اغلب موارد بیشتر از قسمتهاى چوبى ساقه‌هاى گونه‌ ailofiiren.E استفاده مى‌كنند.در چین و برمه از شیرابهء سمّى گیاه یا از صمغ گیاه و یا از جوشاندهءشاخه و برگ و گیاه به عنوان مسهل قوى خورده مى‌شود و در استعمال خارجى براى‌رفع ورم و كاهش ورم روى عضو متورم و روى جوش و كورك مى‌ریزند و مى‌مالند.
در مورد سایر ناراحتى‌هاى جلدى نیز به كار مى‌رود.

 ۶ .گونهء .L atrih aibrohpuE كه مترادف آن‌ .L arefilulip.E مى‌باشد.این‌گونه داراى مصارف طبى فراوانى است.از علفهاى هرزى است كه اغلب درمناطق حارّه هندوچین و خاور دور انتشار دارد.در ایران تا به حال شناسایى‌نشده است.
از نظر تركیبات شیمیایى در این گیاه وجود كوئرستین،تریاكونتان‌ ١ ،فیتوسترول،
فیتوسترولین‌ ١ ،جامبولول‌ ٢ ،ملیسیك اسید ٣ ،گالیك اسید،پالمى‌تیك اسید،لینولئیك اسید،اولئیك اسید و اوفوسترول‌ ۴ تأیید شده است‌[پاور و براونینگ ووالنزوئلا].به علاوه گیاه داراى آلكالوئید كزانتورامنین‌ ۵ مى‌باشد[ولث اوف ایندیا].
همچنین در گیاه هایدروجن سیانید ۶ و یك ترى ترپینوئید وجود دارد[آرتور].
عصارهء گیاه داراى خاصیت آنتى‌بیوتیك بر ضد استافیلوكوكوس مى‌باشد[كولیه-وان‌درپیجل‌].

خواص-كاربرد

شیرابهء گیاه خنك‌كننده است.چند قطره از شیرابهء گیاه را در چشم براى معالجهءورم ملتحمه و التیام زخم قرنیه مى‌ریزند[هنرى**]،از جوشاندهء گیاه براى نرم كردن‌سینه مى‌خورند[كاریونه و كیمورا].در ویتنام شیرابهء آن را براى درمان اسهال خونى‌استفاده مى‌كنند[كرووست و پتلو].مصرف شیرابهء آن براى كنترل آسم و برونشیت‌معروف و خیلى معمول است و كمى مخدّر و خواب‌آور مى‌باشد[ریدلى‌].بنابراین‌كمك مى‌كند كه بیمار به خواب رود.در اندونزى گیاه را به‌طور خام و یا با بخار پخته‌و مى‌خورند.البته اسراف در خوردن آن دل‌درد مى‌آورد.دم كردهء گیاه را براى رفع‌التهاب ركتوم مى‌خورند.
واردرمن‌ ٧ معتقد است كه جوشاندهء گیاه براى معالجهء آسم و در موارد برونشیت‌مزمن مفید است.برگهاى گیاه را براى جلوگیرى از آبستنى مى‌خورند[وان استى‌نیس‌].
و جالب این است كه طبق گفتهء بلاك‌وود ٨ گلهاى گیاه را براى معالجهء نازایى‌مى‌خورند.در فیلیپین برگهاى این گیاه را مخلوط با برگهاى گیاه‌ .L letem arutaD براى تهیه سیگارتهاى ضد آسم به كار مى‌برند.از جوشانده و یا دم‌كرده و یا از تنطوربرگهاى گیاه براى رفع ناراحتى تنفس در بیماران مبتلا به آسم استفاده مى‌شود.[پاردودوتاور،والنزوئلا،كوئى زمبینگ،ویگانگ‌كو و دیگران‌].گررو در یادداشتهایش‌مى‌نویسد كه گیاه براى بند آوردن خون و به عنوان مسكّن و آرامبخش و معرّق‌مصرف دارد.
میوه‌هاى ساییده آن را به عنوان مسهل به بچه‌ها مى‌دهند[آبرامس‌].از دم كردهءریشهء گیاه براى رفع سردرد و رفع گرمازدگى مى‌خورند و جوشاندهء ریشهء آن به‌صورت مایع شست‌وشوى دهان،براى رفع دندان درد مصرف مى‌شود[فاكس‌].
از تمام اجزاى گیاه براى رفع تنگى نفس استفاده مى‌كنند.براى تهیه جوشاندهء آن‌ ١۵  گرم گیاه را در  ٢٠٠٠  گرم آب جوشانده و صاف كرده و  ۵٠  گرم الكل به آن‌مى‌افزایند و مانند جوشانده مصرف مى‌كنند.
مقدار خوراك از عصارهء آبى گیاه  ١٠ - ۴  سانتى‌گرم است و مقدار خوراك ازتنطور الكلى آن  ٣٠ - ١٠  قطره است.
و اما خواص فرفیون از نظر حكماى طب سنتى ایرانى:فرفیون از نظر طبیعت طبق‌نظر حكماى طب سنتى شیرابه یا لاتكس آن‌كه به صورت خشك شده با نام صمغ‌فرفیون در بازار عرضه مى‌شود خیلى گرم و خیلى خشك است و قدرت دارویى آن تا ۴  سال مى‌ماند و پس از آن ضعیف مى‌شود به طورى كه پس از ده سال به كلى‌بى‌خاصیت مى‌شود،صمغ فرفیون مسهل خوبى براى بلغم لزج و زردآب است ومعتقدند كه هرچه بیشتر تازه باشد،خواص آن بیشتر است و حتى از صمغ آنغوزه كه‌از حادترین صمغ مى‌باشد نیز مفیدتر است.اگر گرد آن با عسل مخلوط و به چشم‌مالیده شود براى جلوگیرى از توسعهء آب مروارید چشم مفید است ولى التهاب وقرمزى و خارش كه در اثر مالیدن این دارو ایجاد مى‌شود براى مدت مدیدى در چشم‌باقى مى‌ماند.اگر با آب چغندر مخلوط و به بینى ریخته شود براى رفع اشك و قرمزى‌چشم و پاك كردن دماغ نافع است.ضماد آن روى استخوان باعث مى‌شود كه‌استخوان پوسته بیندازد و زخم شود بنابراین استخوان باید از تماس با این صمغها دورنگهدارى شده و محافظت شود.مالیدن آن روى زخم موجب از بین رفتن گوشت‌زاید زخمها مى‌شود زیرا خورنده است.ضماد آن روى محل گزیدگى سگ هار وجانوران سمّى براى دفع سمّ اثر مفید دارد.اگر آن را با روغن زیتون ضماد كنند،این‌ضماد براى معالجهء فلج و لقوه و سستى اعضاء و رفع دردهاى اعصاب و درد مفاصل‌نافع است.اگر با كمى تریاك مخلوط كرده و بمالند براى تسكین درد اقسام ضربه‌ها وكوفتگى مفید است.استعمال شیاف آن به مقدار  ٢ - ١  دسى‌گرم براى بند آوردن‌ترشحات مفرط عادت ماهیانه نافع است.اگر ایجاد سوزش كرد مى‌توان با روغن‌گل سرخ رفع سوزش نمود.
خوردن فرفیون براى اشخاص گرم مزاج مضرّ و توصیه مى‌شود كه فرفیون راهیچ‌گاه بتنهایى نخورند.فرفیون مضرّ روده‌هاست از این نظر باید با مقل و رب ریشهءشیرین‌بیان و ادویه‌هایى نظیر دارچین،سنبل الطیب،كتیرا،صمغ عربى و یا روغن بادام‌شیرین خورده شود،مضرّ رحم است و دهانهء رحم را به هم مى‌آورد بحدّى كه‌داروهاى سقط جنین دیگر اثرى در انداختن جنین نخواهد داشت.مقدار خوراك‌فرفیون  ٠ / ٣ - ٠ / ١  گرم است،نوع سیاه رنگ آن خیلى سمّى و مهلك و كشنده است‌و از خوردن آن باید پرهیز شود.

توجه:در حال حاضر مصرف فرفیون به علت خاصیت سوزانندگى و خارش شدیدو تحریكى كه دارد در استعمال داخلى تقریبا تجویز نمى‌شود زیرا مراقبت و دقت‌فوق العاده شدید لازم دارد و در مواردى كه به عللى مصرف داخلى آن لازم باشد بایدحتما با نظارت نزدیك و طبق توصیهء پزشك به مقدار بسیار محدود انجام شود.

روش تهیهء گرد فرفیون:براى تهیهء گرد فرفیون باید آن را در هاون و الك‌سربسته‌اى كوبید و تهیه كرد كه كاملا در پناه جریان هوا باشد و ایجاد ناراحتى وتحریك براى پوست بدن و چشم ننماید.

تنطور فرفیون:فرفیون  ١  واحد،الكل  ٨٠  درجه  ۵  واحد.فرفیون را نیم‌كوب‌كرده مدت ده روز در الكل بخیسانند و گاهى به هم بزنند و پس از آن با فشار ازپارچه ردّ كنند و صاف نمایند.از این تنطور به عنوان قرمز كنندهء پوست نیز استفاده‌مى‌شود.

منبع: معارف گیاهی4


برچسب ها: خواص فرفیون‌ ، تصفیهء خون اشخاصى كه زیاد جوش و كورك مى‌زنند ، رفع خارش و فروكش كردن جوش و كورك ، رفع‌ناراحتى پوست ، آنتى‌بیوتیك ، رفع زگیل ، رفع ورم و كاهش ورم ،




 
آپلود عکس


script language=