تبلیغات
مجربات طب سنتی - آراقیطون (بابا آدم)

آدرس آی پی:
سیستم عامل:
نسخه: بیت
اندازه تصویر:

مجربات طب سنتی - آراقیطون (بابا آدم)

مجرب ترین نسخه های طب سنتی،خواص گیاهان دارویی،دانلود فیلم و صوت آموزش طب سنتی،اخبارومقالات

به کانال تلگرام مجربات طب سنتی با 110 هزار عضو بپیوندید
@Tebesonati391
صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
تبلیغات

تبلیغات

امکانات



معرفی سایت به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

نویسندگان

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

خوش آمدید لطفا برای حمایت از وبلاگ روی بنرهای تبلیغاتی کلیک کنید با تشکر
آپلود عکس
موضوع: خواص گیاهان دارویی | نویسنده: seyed
بابا آدم 
به فارسى به آن «بابا آدم» و «فیل گوش» گویند و در كتب طب سنتى با نامهاى «لوف كبیر» ، «آراقیطون» و «فیلجوش» آمده است. به فرانسوى Bardane و Glouteron و Gratteron و "Greatteau" و "Herbe aux teigneux" زیرا سابقا از برگ و عصارۀ برگ آن در فرانسه براى معالجۀ كچلى استفاده مى‌شده است و به انگلیسى Burdock و Cockle-bur گفته مى‌شود. گیاهى است از خانوادۀ Compositae تیرۀ فرعى Tubuliflorae نام علمى آن Arctium lappa L. و مترادف آن Lappa major Gaertn. و Arctium majus Bernh. مى‌باشد.





 


مشخصات


بابا آدم گیاهى است علفى دوساله به ارتفاع  ١٢٠ - ۶٠  سانتى‌متر داراى ساقه‌هاى منشعب و مانند پوست مار ابلق و پوشیده از كركهاى زبر و خشن است. برگهاى آن پهن موج‌دار بزرگ. گلهاى آن قرمز به صورت كاپى‌تول كروى كه پوشیده از فلس‌هایى است كه به قلابهاى كوچكى ختم مى‌شود و به همین علت برگ و میوۀ آن به لباس اشخاصى كه از كنار گیاه عبور مى‌كنند و همچنین به پشم گوسفندانى كهن در اطراف گیاه چرا مى‌نمایند، مى‌چسبد. ریشۀ گیاه دراز كمى ضخیم در حد ضخامت انگشت دست دوكى‌شكل و داراى مقدار زیادى كربنات دو پتاس و نیترات دو پتاس است، پوست آن قهوه‌اى و مغز آن سفید و طعم آن كمى شیرین و بوى آن تهوع‌آوراست. میوۀ آن پس از رسیدن به صورت فندقه چندوجهى درمى‌آید و پس از اینكه كاملا رسید رنگ آن زرد و حنایى مى‌شود. در بالاى میوه دسته‌اى تار زردرنگ دیده مى‌شود كه چسبناك است و به پشم گوسفندان در موقع عبور مى‌چسبد و موجب پخش تخم و گسترش گیاه مى‌شود. تكثیر بابا آدم از طریق كاشت تخم آن در شهریورماه و برداشت محصول در اسفند یا اردیبهشت‌ماه سال دوم انجام مى‌گیرد.

ریشه و برگ گیاه موارد استعمال درمانى دارد.

این گیاه در اروپا و آسیا انتشار دارد. در ایران در اطراف تهران، دامنه‌هاى البرز، چالوس، رودبار، زیر درختان زیتون، ولى‌آباد، كوهستانهاى خراسان، كرمان، تفرش و در آذربایجان در قره‌داغ حسن بیگلو، نعمت‌آباد نزدیك تبریز، در همدان، اراك، در مازندران و گرگان به‌طور خودرو دیده مى‌شود.

تركیبات شیمیایى

در ریشۀ گیاه در حدود  ۴۵  درصد مادۀ اینولین  ١ وجود دارد. برگها و ریشۀ آن داراى اسانس روغنى فرّار است. در دانه‌هاى آن گلوكوزید آركتى‌ئین  ٢ مشخص شده است و به علاوه دانه آن داراى  ٢٠ - ١۶  درصد روغن ثابت به رنگ زرد با طعم تلخ است كه شامل مقدار زیادى حدود  ۶٠  درصد لینولئیك اسید و كمى یعنى حدود  ١٠  درصد اولئیك اسید است. 

در گزارش دیگرى آمده است كه ریشۀ بابا آدم داراى مقدار زیادى كربنات دو پتاسیم و نیترات دو پتاسیم، رزین، و یك گلوكوزید به نام لاپین  ٣ است.

خواص-كاربرد

در هندوستان از ریشۀ بابا آدم براى تصفیۀ خون، به عنوان مدّر، معرّق و آنتى‌فلوژیستیك  ۴ مصرف مى‌شود. و از نظر طبیعت بابا آدم طبق رأى حكماى طب سنتى گرم و خشك است. در چین و ژاپن از تخم، ساقه و ریشۀ آن به عنوان مقوى، نیرودهنده، تصفیه‌كنندۀ خون، زیادكنندۀ ترشح عرق و مدّر استفاده مى‌شود. از تخمآن در جوشانده‌ها با عسل و یا با سركه رقیق مصرف مى‌كنند و از ریشه و ساقۀ آن نیز در جوشانده و یا در تنطورها استفاده مى‌شود [استوارت]. از جوشاندۀ ساقه‌هاى پربرگ آن براى معالجۀ سرگیجه و روماتیسم و اگر كمى شكر قهوه‌اى به آن اضافه شود، براى معالجۀ سرخك استفاده مى‌شود [هو]. در سایر مناطق بیشتر از تخم آن استفاده مى‌شود و از آن به عنوان ضد عفونى و مدّر [موزیگ و شرام]. و براى معالجۀ نوعى استسقا كه مایع سروز در حفره‌ها و بافتهاى بدن جمع مى‌شود، [روا]و به عنوان داروى ضد كرم روده و همچنین براى رفع جوش و دانه‌هایى كه در صورت مى‌زند [لوئى]استفاده مى‌شود. ضمنا در معالجۀ ذات الریه [لو]، براى آبسه‌هاى چركى و ناراحتى‌هاى گلو و حلق [روا]، به عنوان تریاق و در موارد نیش زدن جانوران سمّى و مار [كاریونه و كیمورا]، انفلوانزا و تبهاى مخملك، آبله، خنازیر [لو]، یبوست و سرخك [چیو]آن را مفید مى‌دانند.

برگ بابا آدم براى پایین آوردن قند خون مفید است. مالیدن دم‌كردۀ برگ آن براى ناراحتى‌هاى جلدى بخصوص براى پوست سر و كچلى نافع است. مرهمى كه از یك واحد عصارۀ برگ بابا آدم و یك واحد روغن زیتون حاصل مى‌شود براى مالیدن و التیام جراحات و زخم خیلى مفید است. مقدار خوراك از برگ یا گرد ریشۀ بابا آدم تا  ۴  گرم است و در دم‌كرده‌ها  ۵٠ - ٣٠  گرم برگ در هزار گرم آب جوش مصرف مى‌شود كه در  ٢۴  ساعت بتدریج فنجان فنجان میل كنند. در مورد تركیب دارویى براى رویش مو به بخش گزنه مراجعه فرمایید.

در فرانسه معمول است از جوشاندۀ  ١٠٠ - ۶٠  گرم ریشۀ بابا آدم در یك لیتر آب در استعمال خارج براى بیمارى‌هاى پوست مصرف مى‌كنند و منظما تا مدتى صبح و عصر روى پوست عضو مورد نظر مى‌مالند.

عصارۀ ریشه بابا آدم: ریشۀ بابا آدم  ١  واحد، آب مقطر  ٨  واحد. ریشه را قطعه قطعه كرده و مدت  ١٢  ساعت در  ۵  واحد از آب مى‌خیسانند و با فشار صاف مى‌كنند و تفاله را در ما بقى آب مى‌خیسانند و با فشار صاف مى‌كنند و دو صاف‌شده را مخلوط كرده، مى‌گذارند ته‌نشین شود و صاف روى آن را با انحراف برداشته در حمام ماریه به قوام عصارۀ نرم تبخیر مى‌كنند. این عصاره از عوامل مقوى است و مقدار خوراك آن  ١٠ - ١  گرم مى‌باشد.

دم‌كردۀ ریشۀ بابا آدم براى تصفیۀ خون: ریشۀ بابا آدم  ٣٠  گرم، مغز ریشۀ شیرین‌بیان  ٣٠  گرم، ریشۀ تاج‌ریزى  ٣٠  گرم، آب جوش  ١٠٠٠  گرم. مخلوط اینها رادر آب در حدود نیم ساعت دم مى‌كنند و بیش از نصف آن را در روز میل مى‌نمایند.

جوشاندۀ ریشۀ بابا آدم براى رفع سوداوى: ریشۀ بابا آدم را با هم‌وزن آن ریشۀ راسن جوشانده و پس از خنك شدن روى پوست مى‌مالند خارش خیلى زود رفع مى‌شود.

منبع: معارف گیاهی 5

برچسب ها: خواص بابا آدم ، آنتى‌فلوژیستیك ، تصفیۀ خون ، معالجۀ سرگیجه ، رفع جوش ، آنفلوانزا ، قند خون ،




 
آپلود عکس


script language=