تبلیغات
مجربات طب سنتی - روناس

آدرس آی پی:
سیستم عامل:
نسخه: بیت
اندازه تصویر:

مجربات طب سنتی - روناس

مجرب ترین نسخه های طب سنتی،خواص گیاهان دارویی،دانلود فیلم و صوت آموزش طب سنتی،اخبارومقالات

به کانال تلگرام مجربات طب سنتی با 110 هزار عضو بپیوندید
@Tebesonati391
صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
تبلیغات

تبلیغات

امکانات



معرفی سایت به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

نویسندگان

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

خوش آمدید لطفا برای حمایت از وبلاگ روی بنرهای تبلیغاتی کلیک کنید با تشکر
آپلود عکس
موضوع: خواص گیاهان دارویی | نویسنده: seyed
روناس
به فارسى «رودك» و «روناس» گفته مى‌شود. در بلوچستان با نام محلى «سورچاه» و «پاس كوه» و در حریرود «رودانگ» شناخته مى‌شود. در كتب طب سنتى با نامهاى «فوّه» ، «عروق الصباغین» و «فوة الصبغ» نام برده شده است. به فرانسوى Garance و Rouge de teinturiers و به انگلیسى Madder گفته مى‌شود. گیاهى است از خانوادۀ Rubiaceae نام علمى آن Rubia tinctorium L. و مترادفهاى آن Rubia sylvestris Mill. و Rubia tinctoria Salisb. مى‌باشد. 
روناس و اسامى فارسى و قدیمى عربى یادشده به خود گیاه روناس و در عین حال به ریشۀ روناس و به رنگ قرمزى كه از آن گرفته مى‌شود، اطلاق مى‌شود
.


مشخصات

روناس گیاهى است علفى و چندساله به بلندى تا  ٢  متر، داراى ساقه‌اى پوشیده از خارهاى ریز و كج با مقطع چهارگوش. برگهاى آن به صورت گروهى از چند برگ به شكل چتر از هر نقطۀ ساقه و دور آن بیرون مى‌آید، بیضى، نوك‌تیز كه منتهى به خارهایى مى‌شود. گلها كوچك به رنگ زرد مایل به سبز و میوۀ آن گوشتى با غشاى كمى ضخیم. ریشۀ آن كه قسمت اساسى مورد استفاده در این گیاه است به رنگ سرخ تیره، طویل استوانه‌اى به حجم یك قلم تحریر، رنگ داخل آن سرخ روشن و طعمى تلخ و گس دارد. از ریشه یا ساقه‌هاى زیرزمینى آن مادۀ رنگى به نامآلیزارین  ١ گرفته مى‌شود و چون این ماده در ریشه‌هاى  ٣ - ٢  ساله تولید مى‌شود، بنابراین اگر منظور استفاده از رنگ ریشه باشد باید از ریشه‌هاى  ٣  ساله و بالاتر استفاده شود. 
روناس از طریق كاشت بذر آن تكثیر مى‌شود. خاك مزرعه باید در پاییز شخم عمیق خورده باشد و در بهار نیز یك شخم سطحى مى‌زنند و بذر را مى‌كارند. مقدار بذر  ٧٠ - ۶٠  كیلوگرم در هكتار كافى است. فاصلۀ بین خطوط كاشت  ٢۵  سانتى‌متر و بین بوته‌ها  ۵ - ۴  سانتى‌متر باشد. در دورۀ رویش تابستان باید آبیارى شود و در اوایل زمستان پاى بوته‌ها را باید خاك داد. در سال بعد وقتى گل دادن شروع مى‌شود مى‌توان به قطع برگ و گل آن اقدام نمود. قبل از زمستان سال دوم نیز باید پاى بوته‌ها را خاك داد و در مرداد سال بعد مى‌توان به كندن ریشه‌ها اقدام نمود. البته اگر بذر در خزانه كاشته شود و گیاه از خزانه به زمین اصلى منتقل شود، یك سال رشد گیاه تسریع مى‌شود. 
رنگ روناس از زمانى كه رنگ آنیلین  ٢ كشف شد تا حدود زیادى اهمیت خود را از دست داده است. این گیاه به‌طور وحشى در مناطق مدیترانه‌اى اروپا، آسیا، افریقاى شمالى و قفقاز انتشار دارد. در ایران در بیشتر نواحى كشور در رى، دماوند، و در مناطق غربى در اراك، تبریز و خوى و یزدخاست، دیلمان، بلوچستان و هریرود و سایر مناطق مى‌روید.

تركیبات شیمیایى 

از نظر تركیبات شیمیایى در ریشۀ روناس مواد آلیزارین، پورپورین  ٣ ، روبیادین  ۴ ، مقدارى گلوكوز، مواد پكتیك، رزین، كمى مواد چرب و. . . وجود دارد. مقدار قند ریشۀ روناس نسبتا زیاد است به همین جهت اگر آن را در آب بگذارند تولید الكل و اسانسى به نام اسانس روناس مى‌نماید. 
در گزارش دیگرى آمده است كه در عصارۀ خشك آن آنتراگلى‌كوزید  ۵ مشخص شده است. ]G. I. M. P. S[ . آلیزارین با دى‌اوكسى آنتراكینون  ١ به فرمول C ١۴  H ٨  O ۵  به رنگ قرمز و پورپورین به نام ترى‌اوكسى آنتراكینون به فرمول C ١۴  H ٨  O ۵  به رنگ زرد نارنجى مى‌باشد. آلیزارین براى تهیۀ رنگ ثابت پشم در صنعت قالى‌بافى و پارچه‌بافى مصرف دارد و در حال حاضر به‌طور صنعتى تهیه مى‌شود.

خواص-كاربرد

در اروپا از گیاه روناس به عنوان قابض و مدّر استفاده مى‌شود. ریشۀ آن مشهور است كه داراى خاصیت قاعده‌آور و مدّر مى‌باشد. ریشۀ روناس به‌طور كلى از ریشه‌هاى مفتّح یعنى بازكنندۀ انسداد و گرفتگى‌هاى مجارى است به همین علت مدّر است و از عواملى است كه در موارد بیمارى نرمى استخوان یا راشى‌تیسم استعمال مى‌شود. معمولا پس از خوردن روناس استخوانها رنگین مى‌شود و مادۀ رنگین از طریق ادرار از بدن خارج مى‌شود. مقدار خوراك ساییدۀ ریشۀ روناس به‌طور گرد از  ۴ - ٢  گرم و در دم‌كرده  ٢٠  گرم آن را در  ١٠٠٠  گرم آب جوش دم مى‌كنند. 
ریشۀ روناس از نظر طبیعت طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خشك است و در مورد خواص آن معتقدند كه بازكنندۀ گرفتگى‌هاست. خوردن آن با عسل براى فلج، بى‌حسّى عضو، لقوه، سستى اعضا، یرقان، تقویت معده، ازدیاد ترشح ادرار غلیظ، ازدیاد ترشح شیر و عادت ماهیانه و همچنین سیاتیك نافع است. با سكنجبین براى باز كردن گرفتگى‌هاى كبد و طحال نافع است. ضماد آن براى فلج و سایر بیمارى‌هاى سرد مربوط به اعصاب، كچلى، قوبا كه نوعى بیمارى خارش پوست است و رفع عوارض حاصله در پوست در اثر ضربه و كوفتگى مفید است. 

خوردن ساییدۀ آن با طعام براى گازگرفتگى سگ هار مفید است (البته در مواردى كه تهیۀ سرم ضد هارى میسر باشد از نظر تسریع اثر، انتخاب مرجحّى است) . برگ و شاخه و میوۀ آن همه دافع سموم گزندگان است. روناس مضّر مثانه است چون ترشح ادرار را خیلى با فشار زیاد مى‌كند و ممكن است ایجاد خون در ادرار كند از این نظر باید با كتیرا خورده شود. چون براى سر نیز مضّر است باید باانیسون خورده شود. مقدار خوراك آن تا  ۴  گرم از جرم ریشه و در دم‌كرده‌ها  ١۵ - ١٠  گرم در  ١٠٠٠  گرم آب جوش است. پس از خوردن آن باید مرتبا حمام كرد.

منبع :معارف گیاهی 5

برچسب ها: خواص روناس ، بیمارى نرمى استخوان یا راشیتیسم ، بى‌حسّى عضو ، تقویت معده ، ازدیاد ترشح ادرار غلیظ ، كچلى ، قوبا ،




 
آپلود عکس


script language=