تبلیغات
مجربات طب سنتی - پرسیاوشان‌

آدرس آی پی:
سیستم عامل:
نسخه: بیت
اندازه تصویر:

مجربات طب سنتی - پرسیاوشان‌

مجرب ترین نسخه های طب سنتی،خواص گیاهان دارویی،دانلود فیلم و صوت آموزش طب سنتی،اخبارومقالات

به کانال تلگرام مجربات طب سنتی با 110 هزار عضو بپیوندید
@Tebesonati391
صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
تبلیغات

تبلیغات

امکانات



معرفی سایت به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

نویسندگان

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

خوش آمدید لطفا برای حمایت از وبلاگ روی بنرهای تبلیغاتی کلیک کنید با تشکر
آپلود عکس
موضوع: خواص گیاهان دارویی | نویسنده: seyed
پرسیاوشان‌
گیاهى است از سرخسها،به فارسى«پرسیاوشان»و در كتب طب سنتى با نامهاى‌«پرسیاوشان»،«شعر الجن»،«كزبرة البئر»،«شعر الارض»،«شعر الجبال»و«ساق الاسود»آمده است.به فرانسوى انواع آن را etnaidA و suneV ed uevehC etnaidA و suneV ed xuevehC و reilleptnoM ed eriallipaC و eriallipac etnaidA وبه انگلیسى‌ nref riahnediaM و riah s'suneV مى‌نامند.گیاهى است از خانوادهءسرخسها و تیرهء eaecaidopyloP ،نام علمى آن‌ .L sirenev sullipac mutnaidA مى‌باشد.


مشخصات


پرسیاوشان گیاهى است چندساله،برگهاى آن شبیه گشنیز معمولا بدون ساقهء اصلى‌و داراى دمبرگ دراز و خیلى نازك و سیاه شبیه مو كه وجه تسمیه فرانسوى وانگلیسى و عربى آن از اینجا ناشى مى‌شود.ساقهء زیرزمینى آن خزنده و ریشكهاى‌بسیار باریك و نازك به آن اتصال دارد.پرسیاوشان از نظر شرایط اقلیمى مناطق نسبتاگرم و مرطوب و كم‌نور را دوست دارد،كنار چاهها،جاهاى مرطوب،در غارها ونقاط سایه مى‌روید.برگهاى این گیاه كمى معطر و داراى طعم گس و كمى تلخ است.به‌عنوان گیاه زینتى داخل آپارتمان كشت مى‌شود.پرسیاوشان كه در بازار عرضه مى‌شودمخلوطى است از انواع پرسیاوشان كه در نقاط مختلف مى‌رویند.پرسیاوشان دراروپا،آسیا،امریكاى شمالى و برخى مناطق دیگر دنیا مى‌روید.در ایران در مناطق‌شمال ایران در مازندران اغلب در دور حلقهء چاه‌هاى مخروبه و نقاط سایه‌دار،درگرگان،بندر گز و در گیلان در رشت،پیربازار،در مناطق شرق و غرب ایران در كوه‌كهرود و در بلوچستان و در نواحى جنوب غربى ایران در شهبازان و كشور و بیشه‌دیده مى‌شود.

تركیبات شیمیایى‌

از نظر تركیبات شیمیایى در پرسیاوشان یك مادهء عامل تلخ به نام كاپیلارین‌ ١ ،تانن‌و اسانس وجود دارد[پتلو].به علاوه در آن مقدارى قند،گالیك اسید ٢ و لعاب نیزیافت مى‌شود.

خواص-كاربرد

در تایوان برگهاى له‌شدهء پرسیاوشان را روى محل مارگزیدگى مى‌گذارند[لیو].
چینى‌ها از آن به عنوان تب‌بر و درعین‌حال براى كشتن انگلهاى داخل شكم و قى‌آورو براى معالجهء زردزخم‌ ٣ استفاده مى‌كنند[پروت و هریر و فوكود].براى نرم كردن‌سینه در بیمارى‌هاى برونشى مصرف مى‌شود.در فیلیپین از برگها و دمبرگ وشاخه‌هاى جوان آن براى معالجهء بیمارى‌هاى سینه استفاده مى‌شود.به علاوه به عنوان‌بازكنندهء عادت ماهیانه تجویز مى‌شود[كوئى زمبینگ‌].
پرسیاوشان از نظر طبیعت طبق نظر حكماى طب سنتى معتدل مایل به گرمى و كمى‌خشك است.قدرت دارویى آن تا شش ماه باقى است و تا یك سال بدون خاصیت‌مى‌شود،لذا در تهیه و مصرف و تركیب داروها تازه بودن و كهنه نبودن آن باید موردتوجه قرار گیرد.از نظر خواص براى باز كردن گرفتگى‌هاى مجارى بینى و سینه واعتدال بخشیدن به اخلاط و تحلیل گازهاى معده بسیار مؤثر است.جوشاندهء آن به‌عنوان مسهل صفرا،بلغم و سوداى موجود در معده و روده‌ها مفید است،همچنین‌براى نرم كردن و بیرون راندن اخلاط سینه،تنگى نفس،درد سینه و یرقان آثار مفیدى‌دارد.مدر است و بازكنندهء عادت ماهیانه و براى دفع سنگ مثانه بسیار مؤثر است.
ریختن چند قطره دم‌كردهء آن در بینى براى باز كردن بینى در موارد سرماخوردگى‌مفید است.خوردن گرد آن براى رفع اسهال و جمع كردن شكم نافع است و ضمادپختهء آن براى كاهش ورم بیضه‌ها مؤثر مى‌باشد.ضماد كوبیدهء آن با صمغ لاذن،روغن مورد،روغن سوسن،زوفا و سركه براى تقویت مو و جلوگیرى از ریزش مومفید مى‌باشد.
تهیهء جوشاندهء پرسیاوشان: ١٠  گرم پرسیاوشان خشك را با هزار گرم آب‌مى‌جوشانند و در عرض روز فنجان فنجان مى‌خورند.
شربت پرسیاوشان:یك واحد پرسیاوشان خشك، ١۵  واحد آب جوش را بامقدار كافى قند به مدت شش ساعت دم كنند و با فشار صاف كرده و پس از ته‌نشین‌شدن،قسمت صاف روى آن را بردارند و قسمت صاف‌شده را به نسبت  ١٠  واحدصاف پرسیاوشان و  ١۵  واحد قند مخلوط نمایند و بجوشانند و شربت تهیه نمایند.
مقدار خوراك در هربار  ١٠٠ - ١٠  گرم است.شربت سینهء بسیار خوبى است.
شربت سینهء پرسیاوشان مركب:پرسیاوشان خشك  ١٢۵  گرم،ریشهء خطمى  ١٢۵ گرم،عناب  ۵٠  گرم،خرما یك كیلوگرم و مقدار كافى آب.همه را در آب ریخته‌بجوشانند و صاف كنند و به صاف‌شده  ۴  كیلوگرم قند افزوده بجوشانند تا قوام آید.
توضیح:گیاهانى هستند كه به‌طور كلى آنها را گیاهان سینه‌اى گویند كه براى نرم‌كردن سینه و خروج اخلاط مفید مى‌باشند،این گیاهان براى دفع بلغم نیز نافع هستند.
این نوع داروها به‌طور كلى محرك بوده و در غشاى مخاط جهاز ریوى اثر گذارده وآن را تحریك نموده و خروج اخلاط و مواد محتوى مجارى شعبه‌هاى قصبهء ریه راتسهیل مى‌نمایند.پرسیاوشان،بنفشه،پولیگالا،راسن،ساپوناریا و نظایر آن كه شرح‌كلیهء آنها در مجلدات مختلفهء این كتاب آمده است از این‌گونه گیاهان مى‌باشند.
از دستهء سرخسها و خانوادهء eaecaidopyloP چند گیاه دیگر در ایران مى‌رویندكه خواص درمانى آنها تا حدودى و از جهاتى نظیر و مشابه پرسیاوشان هستند،ولى‌كمتر مورد توجه مى‌باشند.این گیاهان را عموما در بعضى كتب با نام«جگردارو»ذكرمى‌كنند كه شاید ترجمهء ناقصى از نام انگلیسى آنها باشد زیرا در انگلیسى انواع این گیاه‌را به‌طور كلى‌ trowneelpS مى‌نامند.در زیر چند گونه از آن را كه در ایران مى‌رویندمختصرا شرح مى‌دهیم:
 ١ .گونهء .L senamohcirt muinelpsA این گیاه را به فرانسوى‌ eguor eriallipaCو به انگلیسى‌ trowneelps nommoC مى‌نامند.در كتب طب سنتى با نام عربى آن‌«لحاء الغول»آمده است.
گیاهى است چندساله كوچك،بلندى آن كمتر از یك وجب،برگهاى آن‌مركب به طول  ١۵ - ۵  سانتى‌متر و داراى  ٢٠ - ١٢  جفت برگچه است.برگچه‌هادندانه‌دار،بیضى نزدیك به دایرهء كوچك و بدون واسطه به رگبرگ اصلى متصل‌هستند.
دمبرگ برگهاى مركب این گیاه به رنگ قرمز تیره یا خرمایى تیره است.این گیاه‌در مناطق البرز و دامنه‌هاى دماوند،پل زنگوله،كندوان و در مناطق شمال ایران درگیلان در رشت روى دیوارهاى خرابه و در جنگلهاى بین لنگرود و املش،درمازندران در اطراف حلقه چاه‌ها،در بندر گز و در آذربایجان در نواحى سنگلاخ‌على‌بولاغ و قره‌داغ به‌طور خودرو مى‌روید.از نظر خواص دارویى ملین است و براى‌نرم كردن سینه مفید مى‌باشد.از بخور برگهاى آن براى رفع سرماخوردگى سر و سینه‌استفاده مى‌شود و خواصى نظیر پرسیاوشان دارد.در چین از عصارهء برگهاى خیس‌شدهءگیاه در شراب براى تسكین لومباگو و ضربه‌هاى وارده به اعضا استفاده مى‌شود[چئو].
در هند از این گیاه به عنوان ملین و گیاه سینه‌اى براى تهیهء شربت سینه و از دود برگهاى‌خشك آن براى تسكین سرماخوردگى در سر و سینه استفاده مى‌شود.این گیاه دركشمیر و در ارتفاعات ناحیهء سیملا در هند به‌طور گسترده‌اى مى‌روید.
 ٢ .گونهء .L airarum-atur muinelpsA این گیاه به فرانسوى‌ elliarum ed euR و cnalb eriallipaC و selliarum sed ellidaroD و به انگلیسى‌ eur llaW و trowneelps llaW و riah nediam etihW گفته مى‌شود.در برخى كتب نام فارسى‌آن را«جگرداروى سدابى»ذكر كرده‌اند كه ظاهرا ترجمهء ناقصى از نام انگلیسى آن‌است.
گیاهى است چندساله نسبتا بلند به بلندى  ١٠٠ - ۵٠  سانتى‌متر.برگهاى آن مركب‌ولى بى‌نظم است،برگچه‌ها با بریدگى زیاد،دمبرگ آنها سبزرنگ و بلند است.این گیاه‌در امریكا،اروپا،شمال افریقا و در آسیا در هند در كشمیر و در روسیه در سیبرى ودر ایران انتشار دارد.در ایران در دره كرج،دامنه‌هاى البرز،در شمال ایران در گرگان‌و در آذربایجان در قره‌داغ به‌طور خودرو انتشار دارد.خواص درمانى آن تا حدودى‌شبیه پرسیاوشان است.در هند از این گیاه براى سرفه و نرم كردن سینه و باز كردن‌انسداد مانند جانشین پرسیاوشان تجویز مى‌كنند.از برگهاى آن براى معالجهء نرمى‌استخوان در بچه‌ها ١ استفاده مى‌شود.
 ٣ .پرسیاوشان سیاه،در برخى كتب این گیاه را«جگرداروى سیاه»ذكر كرده‌اند.به‌فرانسوى‌ rion eriallipaC و به انگلیسى‌ trowneelps kcalB گفته مى‌شود.نام علمى‌آن‌ .L murgin mutnaida muinelpsA مى‌باشد.گیاهى است چندساله،برگهاى آن‌مركب به طول حدود  ١٠  سانتى‌متر،برگچه‌هاى این برگها نیز تقسیم‌شده و بریده است.
دمبرگها دراز به رنگ سیاه براق است.بلندى گیاه در حدود  ۴٠ - ١٠  سانتى‌مترمى‌باشد.این گیاه روى دیوارهاى مخروبهء مرطوب و در نقاط سایه‌دار و در اراضى‌سنگلاخى و در خاكهاى سیلیسى مى‌روید.در ایران در مازندران،رشت و آذربایجان‌در قره‌داغ و حسن‌بیگلو دیده مى‌شود.در هند نیز در كشمیر در ارتفاعات‌ ٢۵٠٠ - ١۵٠٠  متر از سطح دریا مى‌روید.
از نظر خواص دارویى در هند از گیاه كه تلخ است به عنوان داروى مدر و ملین‌استفاده مى‌شود.دم‌كردهء آن براى رفع ناراحتى‌هاى چشم تجویز مى‌شود و داروى‌مؤثرى براى معالجهء ناراحتى‌هاى طحال و یرقان است.خوردن دم‌كردهء آن در زنهاموجب عقیم شدن مى‌شود،در اروپا از جوشاندهء  ۵٠ - ٢٠  گرم از برگ وسرشاخه‌هاى جوان گیاه در صد گرم آب به عنوان قاعده‌آور و داروى نرم‌كنندهء سینه‌استفاده مى‌شود.
 ۴ .گونهء دیگرى از این گیاه را كه در بعضى كتب فارسى با نام«چترك»و در كتب‌سنتى با نام«حشیشة الطحال»ذكر مى‌شود به فرانسوى‌ laniciffo hcareteC و edaroD و engapsE'd ellidaroD و به انگلیسى‌ nref-enotS و trowneelps yalcS مى‌نامند.نام علمى آن‌ .L hcaretec muytcidimeH و یا .L hcaretec muinelpsA و یا .dliW muraniciffo hcareteC مى‌باشد.در بعضى مدارك نام اصلى این گیاه را .CD muraniciffo hcareteC نیز ذكر كرده‌اند.
گیاهى است چندساله،برگهاى آن كمى ضخیم به رنگ سبز تیره،زیر برگهاپوشیده از فلسهاى خرمایى‌رنگ،تقسیمات برگ به شكل دندانه‌هاى قوسى‌شكل‌موجى است كه در كنار آنها تار وجود دارد.این گیاه روى دیوارها و در جاهاى‌سنگلاخ مناطق مدیترانه‌اى مى‌روید.در هند در كشمیر و پنجاب و تا ارتفاعات‌ ٣٠٠٠  متر دیده مى‌شود.در ایران در مناطق شمالى ایران در رشت روى دیوارها و دردرهء سفیدرود و در مازندران،آذربایجان،كردستان،لرستان و در جنوب ایران درشهبازان و كشور و بیشه در ارتفاعات  ١٢٠٠ - ١٠٠٠  متر از سطح دریا دیده مى‌شود.
در هند این گیاه به عنوان مدر،قابض و در رفع ناراحتى‌هاى طحال تجویز مى‌شود.

در استعمال داخلى به صورت دم‌كردهء  ۵  گرم گیاه خشك در صد گرم آب جوش‌مخلوط با نعنا به عنوان قابض و در استعمال خارجى به صورت ضماد یا مرهم براى‌خرد كردن سنگ مثانه و كلیه و معالجهء زردى و یرقان مفید است.مصرف درازمدت‌این دارو براى قلب و ریه مضر است لذا باید توأم با صمغ عربى خورده شود و درمواردى كه روى مثانه عوارض جانبى دارد،مى‌توان با خوردن عسل رفع عوارض‌نمود.مقدار خوراك از گیاه خشك و برگهاى آن  ۵ - ٣  گرم مخلوط با آب عسل‌است.

منبع: معارف گیاهی 3

برچسب ها: خواص پرسیاوش ، گرفتگی های مجاری بینی ، نرم کردن سینه ، گاز های معده ، ورم بیضه ، تقویت مو ، شربت سینه پرسیاوش ،




 
آپلود عکس


script language=